Misja: wymarzony komputer

Już od pierwszych chwil spotkania było wiadomo, że w domu Gabrysia nie brakowało ani uśmiechu, ani dobrej energii. Na początku lutego mieliśmy okazję poznać naszego marzyciela, który do Łodzi przyjechał wraz z rodzicami i dwiema młodszymi siostrami. Rodzina odwiedzała w tym czasie babcię dzieci, a nasze spotkanie szybko zamieniło się w pełną ciepła i radości rozmowę. Gabryś od początku zrobił na nas bardzo dobre wrażenie. Był spokojny, pogodny i niezwykle życzliwy. Z dużą otwartością opowiadał o sobie, swoich zainteresowaniach i tym, co sprawiało mu największą przyjemność. Choć obecnie poruszał się o kulach, z uśmiechem i dużą cierpliwością uczestniczył w rozmowie. Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja po drugiej stronie pokoju – jego siostry niemal nie zatrzymywały się ani na chwilę. Biegały, skakały, bawiły się i z ogromnym zaangażowaniem chciały uczestniczyć w naszym spotkaniu. Ich energia szybko udzieliła się wszystkim. Gabryś opowiadał nam o szkole, do której lubił chodzić. Miał swoje ulubione przedmioty, ale również takie, za którymi nie przepadał. Jak się okazało, szkoła była dla niego czymś więcej niż tylko miejscem nauki – była również przestrzenią spotkań z rówieśnikami, rozmów i codziennych doświadczeń. Jedną z jego największych pasji były komputery. Gabryś interesował się programowaniem i z dużym entuzjazmem opowiadał o swoim zainteresowaniu technologią. Nic więc dziwnego, że jednym z jego największych marzeń był komputer gamingowy. Taki sprzęt miał być dla niego nie tylko źródłem rozrywki, ale również sposobem na rozwijanie zainteresowań i odkrywanie nowych możliwości. Okazało się jednak, że komputer nie był jedyną rzeczą, która potrafiła rozpalić w Gabrysiu prawdziwy entuzjazm. Chłopiec ogromnie kochał narty. Narciarstwo było jego wielką pasją, którą rozwijał już od dłuższego czasu. Podczas ferii miał okazję ponownie cieszyć się jazdą, ale jego plany sięgały znacznie dalej. Marzył o tym, aby odwiedzać nowe trasy i spróbować swoich sił między innymi na stokach na Słowacji. Widać było, że jazda na nartach dawała mu ogromną radość i pozwalała zapomnieć o codziennych trudnościach. Gabryś miał również wiele innych zainteresowań. Fascynowało go żeglarstwo, a czas wolny najchętniej spędzał także z rodziną. Wspólnie grali w planszówki, a podczas naszego spotkania siostry z dumą pokazywały swoje ulubione gry. Rozmawialiśmy o nich, wymienialiśmy się nazwami i ciekawymi historiami. Dzięki temu szybko poczuliśmy się tak, jakbyśmy znali się od dawna. Najbardziej wyjątkowa była jednak atmosfera, jaka panowała między członkami tej rodziny. Widać było, że Gabryś mógł liczyć na swoich najbliższych, a ich obecność dawała mu ogromne wsparcie. Siostry cały czas dbały o to, żeby nikt się nie nudził. Było dużo śmiechu, zabawy i spontanicznych rozmów. Jedna z dziewczynek podarowała mi nawet własnoręcznie narysowany rysunek – mały, ale niezwykle miły gest, który z pewnością na długo pozostanie w pamięci. Spotkanie, które rozpoczęło się zwyczajną rozmową, zakończyło się więc dużą dawką uśmiechu i pozytywnej energii. Gabryś powoli wracał do codzienności, a jego liczne pasje i marzenia pokazywały, jak wiele miał jeszcze przed sobą. Na zakończenie życzyliśmy mu przede wszystkim zdrowia, wielu powodów do uśmiechu oraz tego, aby mógł realizować swoje kolejne marzenia – zarówno te związane z komputerami, jak i z ukochanymi nartami czy żeglarstwem. Bo po tym spotkaniu nie mieliśmy wątpliwości, że Gabryś jest chłopcem, który ma nie tylko wiele marzeń, ale również ogromną ciekawość świata i ludzi, którzy go otaczają.